İletişim ajansı AKare İletişim Yönetimi, yapay zekanın operasyonel içerik üretimini kolaylaştırmasıyla birlikte ajansların gerçek değerinin stratejik karar verme ve güven inşa etme yeteneğine evrildiğini duyurdu.
İletişim ve halkla ilişkiler sektöründe faaliyet gösteren AKare İletişim Yönetimi, yapay zeka teknolojilerinin sektörü ortadan kaldırmayacağını ancak operasyonel üretime dayalı geleneksel ajans yapısını temelden değiştireceğini açıkladı.
Kuruluşundan itibaren faaliyetlerini sadece klasik veya dijital PR, kreatif çalışmalar, sosyal medya, prodüksiyon ve etkinlik hizmetlerinin toplamı olarak tanımlamayan AKare İletişim Yönetimi, iletişimi çok katmanlı bir ekosistem olarak ele alıyor. Markaların ilişkileri müşterilerle sınırlı kalmayıp medya organları, kurum içi çalışanlar, finansal yatırımcılar, ticari paydaşlar, kamuoyu, kamu otoriteleri, dijital topluluklar ve yapay zeka sistemleri gibi geniş bir alanı kapsıyor. Firma, ajansların yalnızca bir danışman gibi değil, tüm bu ilişkileri bütüncül biçimde kurgulayan bir iletişim yönetmeni gibi konumlanması gerektiğini vurguluyor. Üretim süreçlerinin hızlanıp yaygınlaştığı mevcut dönemde, bu yönetsel duruş her zamankinden daha kritik bir noktada duruyor.
Geçmiş yıllarda ajansların temel gücü metin kaleme almak, görsel hazırlamak, video üretmek, kampanya kurgulamak, araştırma yürütmek ve rapor hazırlayarak bunları belirli bir hızla müşteriye ulaştırmaktı. Artık markalar bu adımların önemli kısmını kendi bünyelerinde birkaç dakikada onlarca metin, video veya veri analizi alternatifi oluşturarak gerçekleştirebiliyor. Üretim sürecinin erişilebilir hale gelmesiyle birlikte ajansların sunduğu değer, salt içerik çıkarma kapasitesinden doğru seçimi yapabilme kapasitesine yöneliyor. Ajansların yeni nihai ürünü içerik miktarından ziyade karar kalitesi oluyor.
Yapay zeka araçlarının sayısız alternatif sunması her zaman doğru adım atılmasını sağlamıyor. Yüz tane slogan yazmak kolaylaşsa da bu sloganlardan hangisinin kurumsal kimliğe, hedef kitleye, kültürel çevreye ve rekabet koşullarına uyduğunu tespit etmek uzmanlık istiyor. Benzer biçimde bulunan on kampanya fikrinden hangisinin elenmesi gerektiğini bilmek, saniyeler içinde yazılabilen bir açıklamanın gerçekten yapılmasına gerek olup olmadığına karar vermek veya bir yöneticinin sosyal medyada hangi tartışmaya dahil olup hangisinden uzak kalacağını belirlemek muhakeme kabiliyetine dayanıyor. İletişim sanatı yalnızca ne söyleneceği sorusuna değil, bunun dile getirilmesinin gerekip gerekmediği sorusuna yanıt aramaktır.
İletişim dünyasında teknolojinin yarattığı en büyük tehdit kötü içerik değil, birbirine benzeyen ortalama içeriklerin artmasıdır. Platformlarda aynılaşan üsluplar, standart tasarımlar, benzer video kurguları ve yapay bir samimiyet dili dikkat çekiyor. Her çalışma teknik kurallara uygun olsa dahi akılda kalıcılık zayıflıyor. Kötü içerikler azalırken birbirinin kopyası yeterince iyi işlerin fazlalaşması karşısında kültürel kodları çözümlemek, mizahı doğru kullanmak, zamanı iyi kollamak ve markaya şahsiyet katmak insan muhakemesini öne çıkarıyor.
Marka ile ajans arasındaki klasik brief alışverişi de bu doğrultuda yeni bir boyuta geçiyor. Şirketin problemi belirleyip brief hazırladığı ve ajansın yalnızca istenen çözümü ürettiği şablon işlevini yitiriyor. Markaların öne sürdüğü talepler her zaman doğru ihtiyacı yansıtmayabiliyor:
Bu sebeple ajanslar verilen briefi körü körüne uygulayan birimler olmaktan çıkıp, meselenin doğru tanımlanmasını sağlayan birer stratejik iş ortağına ve karar mimarına dönüşüyor.
Organizasyonel yapılarda kalabalık çalışan sayısının büyüklük göstergesi olduğu dönem geride kalıyor. Yeni dönemde daha küçük, tecrübeli ve farklı uzmanlıkları bir arada barındıran ekipler öne çıkıyor. Stratejist, PR profesyoneli, kreatif uzman, performans yöneticisi, veri analisti, yazılımcı ve yapay zeka altyapılarının aynı masada çalıştığı yapılar kuruluyor. Ancak operasyonel işlerin hızlanması, mesleğe yeni adım atan profesyonellerin hata yaparak ve kriz görerek gelişme fırsatlarını daraltabileceği için sektörün gelecekteki kıdemli uzman ihtiyacını şimdiden planlaması gerekiyor.
Benzer bir değişim ajansların ticari modellerinde de yaşanıyor. Eskiden sekiz saat alan bir görevin iki saate düşmesi, doğrudan saat bazlı ücretlendirmenin sorgulanmasına yol açıyor. Müşterinin satın aldığı unsur harcanan süreden ziyade o sürenin arkasındaki deneyim, yaratıcılık ve kriz yönetimi kapasitesidir. İtibar ve lider iletişimi gibi alanlar tek bir performans metriğine sıkıştırılamayacağından, uzmanlık ve ölçülebilir etkiyi birleştiren hibrit modeller önem kazanıyor. Deepfake ve manipüle edilmiş yapay içeriklerin güven duygusunu zedelediği bu çağda, ajansların temel sorumluluğu çok iş üretmekten öte markası adına en doğru seçimi yapıp hakiki bir güven inşa etmektir.
Yorum Yap